Stories

mei

“Mensen moeten je maar accepteren”

“Uit de kast komen was voor mij een nogal nonchalante gebeurtenis. Ik was op dat moment 16 en ik wist al een tijdje dat ik me aangetrokken voelde tot jongens. Ik heb ook niet met mijn gevoelens geworsteld.”

Ik vertelde het aan mijn moeder tijdens een autorit en mijn vader belde ik op. Na de eerste schok en verbazing waren ze blij voor me en ze accepteerden me. De reactie van mijn grootouders zal ik nooit vergeten. Ik vertelde het hen tijdens een avond kaarten. Ze schrokken niet van het nieuws en de opwinding spatte er bij hen vanaf. Ze konden niet wachten tot ik met mijn eerste vriend thuis zou komen.”

Mike (24)

“Ik voelde me lang raar”

“In het eerste middelbaar besefte ik dat ik LGBTQ+ was. ‘Dat is maar tijdelijk’, dacht ik. ‘Ik ben nog niet zeker.’ Dus negeerde ik het. In het begin kon ik dan ook maar moeilijk om vrede nemen met het feit dat ik homo ben. Dat ging beter nadat ik het mijn ouders verteld had, toch voelde ik me nog steeds raar en schuldig. Pas in het vijfde middelbaar kon ik het volledig accepteren, vooral ook omdat mijn omgeving het accepteert. En dat is iets zeer moois.”

Aaron (19)

Waar gaat PAARS door?

Stop het pesten, draag PAARS

De 15-jarige Amerikaanse Brittany McMillan riep in 2010 haar medescholieren via sociale media op om paars te dragen, als teken van solidariteit met LGBT+-jongeren, die dikwijls gediscrimineerd en gepest werden. Die zogeheten ‘Spirit Day’ werd een groot succes.

Brittany koos de kleur paars omdat die uit de regenboogvlag komt en kracht en moed, ‘spirit’ dus, symboliseert. Iedereen heeft kracht en moed nodig om op te komen voor zichzelf en te zijn zoals je bent.

Wil je graag PAARS organiseren op je school? 

Contacteer dan de directie en leerlingenraad om te overleggen en contacteer info@joen.be voor meer informatie.