“Het zal toch niet waar zijn”

Het is niet altijd makkelijk om vast te stellen dat je gevoelens niet overeenstemmen met wat ‘de mensen’ verwachten. Jesper en Amber worstelen er nog mee.

“Het knaagt nog”

“Het zal toch niet waar”, was het eerste wat door Jespers hoofd ging toen hij in het laatste middelbaar ontdekte dat hij iets voelt voor beide geslachten. Week in week uit ging hij uit met dezelfde vriendengroep en experimenteerde wat vriendinnetjes. “Maar ik begon ook sommige jongens stiekem wel leuk te vinden.”

Ik probeerde eerst mijn gevoelens te ontkennen, maar uiteindelijk vond ik dat het zo niet verder kon en dat ik eerlijk moest zijn tegenover mezelf. En dus accepteerde ik dat ik biseksueel ben.

“Het is een raar gevoel, je opeens aangetrokken voelen door jongens met wie je jarenlang de kleedkamer mee hebt gedeeld bij je voetbalploeg.” Jesper geeft toe dat hij het er nog altijd moeilijk mee heeft en dat enkel een paar dichte vrienden van zijn situatie afweten. “De jongens voor wie ik die gevoelens heb, weten het voorlopig dus ook nog niet.”

Jesper (19)

“Ik kon mijn seksualiteit moeilijk aanvaarden”

“Het heeft zeker drie maanden geduurd voordat ik vrede nam met mijn biseksualiteit. Toen ik er in het zesde middelbaar achter kwam, had ik last van internalized biphobia. Hoewel ik geen problemen had met LGBTQ+-personen, kon ik moeilijk om met mijn eigen seksualiteit. Soms had ik het gevoel dat ik er nergens mee terecht kon. In die drie maanden heb ik veel kunnen nadenken en het stilaan een plaats gegeven. Die periode heeft mijn kijk op het biseksueel zijn compleet veranderd. Hoewel mijn ouders en vrienden er positief op reageerden, ben ik angstig voor de reactie van anderen. Ik ben er nog niet klaar voor en wil zelf beslissen wanneer en bij wie ik er voor uitkom.”

Amber (18)

Door: Baptiste Painblanc, AP Journalistiek

Comments are closed.